۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۹

من معمولا برای ورزش به پارکی که نزدیک خانه است می روم. این پارک یک مستطیل بزرگ

 است که صبحها عده زیادی از مردم به صورت گروهی و یا انفرادی از یک جهت پارک شروع به

 پیاده روی می کنند.

ولی من از اول عادت کردم که برخلاف جهت دیگران پیاده روی کنم. همین امر باعث شد که روبروی افرادی که از مقابل می آیند قرار گیرم و در لحظه کوتاهی جمله ای را که با یکدیگر ردو بدل می کنند به طور ناخواسته بشنوم ( در حد 1 یا 2 ثانیه). کلمه ای که در تمام جملات رد و بدل شده میان افراد بسیار شنیده می شد، کلمه من بود .

تقریبا 70% کسانیکه از مقابل من رد می شدند( در گروههای 3 یا 4 نفری) چه خانم و چه آقا مشغول استفاده از این کلمه در جهت توصیف رفتارهای شخصی و اجتماعی، فرهنگی و ... خودشان بودند. مثلا: من سعی می کنم که این را نگم. من خیلی موسیقی پاپ دوست دارم. من عادت دارم صبحها آب پرتقال نوش جان کنم و...

روز اول فکر کردم که شاید تکرار این کلمه از جانب مردم اتفاقی بوده و بر حسب تصادف چند نفر از "من" استفاده کرده اند. ولی با تعجب دیدم که روزهای آینده هم دوباره همین داستان تکرار شد. همه می گفتند "من".

این قضیه باعث شد که بیشتر روی این کلمه ( ضمیر) دقت کنم.

بعد از بررسی گفت و گوهایی که در چند روز شنیدم، دیدم که تقریبا استفاده از "من" در دیالوگ های گروهی اپیدمی است. در واقع  استفاده از "من" نه تنها به عنوان یک ضمیر بلکه بیشتر به عنوان صفت آن هم از نوع عالی مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا وقتی وارد گفت و گوی دو تاجر میشوی میگوید من بهترین محصول را وارد می کنم. دو تا معلم می گویند من بهترین کلاس را دارم و دو تا عکاس می گویند من بهترین عکس را میگیرم.

بعد یاد یک خاطره  افتادم. جلسه هیات موسسان انجمن عکاسان تبلیغات بود آخر جلسه اعضا هیات موسس 2 تا 2 تا و یا گروهی با هم صحبت می کردند در این حین یکی از اساتید برگشت به دیگری که پیشکسوت تر بود گفت: من تنها کسی هستم که با دوربین لارج فرمت عکاسی تبلیغاتی درس می دهم. هیچ کس دیگری این کار را نمی کند. غافل از این که من هم در دانشگاه همان درس را میدادم که آن استاد گرامی میداد و من هم با دوربین لارج فرمت درس عکاسی تبلیغاتی را میدادم.

  پیش خود گفتم عجب راحته  آدم خود را با یک کلمه تبدیل به یک عکاس بدون رقیب بکنه. ولی نه در عمل بلکه در کلام....

خلاصه این همه مقدمه را گفتم که اگر یک زمانی دیدید دارم منم می کنم بدانید به خاطر آن منم هایی است که در پارک می شنوم. وگرنه من بهترین آدمم.

_DSC0452_resize.jpg

محصولات اتکا اردیبهشت 88

D_resize.jpg

آب معدنی پرایم تابستان 88



۱۴ ارديبهشت ۱۳۸۹

با سلام

مدتی بود که نیاز به نوشتن داشتم. این که چه بنویسم مشخص بود ولی این که چگونه بنویسم نه. علاقه داشتم بی پرده بنویسم . قوانیین ادبی و نوشتاری در گیرم میکردند پس تصمیم گرفتم

ساده و خودمانی بنویسم تا درگیر نشوم   امیدوارم بپذیرید ونظراتتان را با من در میان بگذارید

                                                                                             یداله ولیزاده

صفحه 3 از 3
صفحه قبلی |<< << < ... 2  [3]